နောက်ဆုံးရ

ICJ မနက်ဖန် ရိုဟင်ဂျာအမှုမှာ အမိန့်ချမယ် — သိထားရမဲ့ အကြိုဗဟုသုတ

ရဲရင့်ငယ် — ၁၈ နိုဝင်ဘာ ၂၀၂၆

မနက်ဖန်၊ ၂၀၂၆ နိုဝင်ဘာ ၁၉ ရက်၊ နယ်သာလန်နိုင်ငံ ဟိတ်မြို့ (The Hague) မှာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာတရားရုံး (ICJ) က ဂမ်ဘီယာနိုင်ငံက မြန်မာနိုင်ငံကို စွဲဆိုထားတဲ့ ရိုဟင်ဂျာ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုအမှုမှာ အပြီးသတ် အမိန့်ချတော့မယ်။ အမိန့်ကို တရားရုံးဥက္ကဋ္ဌ တရားသူကြီး အိဝါဆာဝ ယူဂျီ (Judge Iwasawa Yuji) က ဟိတ်မြို့ ငြိမ်းချမ်းရေးနန်းတော် (Peace Palace) မှာ ဖတ်ကြားမယ်။ ဟိတ်မြို့ မနက် ၁၀ နာရီ — မြန်မာစံတော်ချိန် ညနေ ၃ နာရီခွဲ၊ ကနေဒါ တိုရွန်တို မနက် ၄ နာရီ။ အမိန့်က အပြီးအပြတ်ဖြစ်ပြီး အယူခံဝင်လို့ မရဘူး။ အမိန့်ဖတ်ကြားချိန်က နာရီပေါင်းများစွာ ကြာနိုင်တယ် — အကြောင်းပြချက်တွေကို အရင်ဖတ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တွေက အဆုံးမှာမှ လာတယ်။

အမိန့်မချခင် သိထားရမဲ့အချက်တွေ — ICJ ဆိုတာဘာလဲ၊ ဖြစ်နိုင်တဲ့ အမိန့် ၃ မျိုး၊ ဘော့စနီးယားမှာ ဘယ်လိုအမိန့်ချခဲ့လဲ၊ အမေစု ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်ချေပတာလဲ၊ အပြစ်မရှိဘူးလို့ အမိန့်ချခဲ့ရင်တောင် တခြားအမှုတွေ ဘယ်လိုဆက်သွားမလဲ၊ ရိုဟင်ဂျာတွေ ချက်ချင်းပြန်ရမှာလား၊ လျော်ကြေးရမှာလား၊ ကုလသမဂ္ဂနဲ့ နိုင်ငံကြီးတွေ ဘာလုပ်ကြမလဲ — ဒီဆောင်းပါးမှာ စုစည်းတင်ပြထားတယ်။

ICJ ဆိုတာဘာလဲ

ICJ (International Court of Justice, အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာတရားရုံး) က ကုလသမဂ္ဂ (United Nations) ရဲ့ အဓိကတရားရုံးဖြစ်တယ်။ ဟိတ်မြို့မှာ တည်တယ်။ တရားသူကြီး ၁၅ ဦးပါဝင်တယ်။ ICJ က နိုင်ငံအချင်းချင်း အငြင်းပွားမှုတွေကိုသာ စစ်ဆေးတယ် — လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းကို တရားစွဲလို့ မရဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီအမှုမှာ တရားခံက မင်းအောင်လှိုင်မဟုတ်၊ မြန်မာနိုင်ငံဆိုတဲ့ နိုင်ငံတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တယ်။ အမိန့်ချမှတ်ရင် နိုင်ငံအနေနဲ့ ဥပဒေအရ လိုက်နာရမယ် — ဒါပေမဲ့ ICJ မှာ အမိန့်ကို အတင်းအကျပ် လိုက်နာခိုင်းတဲ့ ရဲ၊ စစ်တပ်မရှိဘူး။ လိုက်နာမှု မရှိရင် ကုလသမဂ္ဂ လုံခြုံရေးကောင်စီ (UN Security Council) ကိုသာ တိုင်ကြားလို့ရတယ်။

အမှုအကြောင်း — ၇ နှစ်ကြာ ခရီး

၂၀၁၉ နိုဝင်ဘာ ၁၁ မှာ ဂမ်ဘီယာနိုင်ငံက မြန်မာကို ICJ မှာ တရားစွဲတယ်။ အစ္စလာမ္မစ်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအဖွဲ့ (OIC) ရဲ့ ထောက်ခံမှုနဲ့။ စွဲချက်က ၁၉၄၈ ခုနှစ် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု တားဆီးရေးနှင့် အပြစ်ပေးရေးဆိုင်ရာ သဘောတူစာချုပ် (Genocide Convention) ကို မြန်မာက ချိုးဖောက်တယ်ဆိုတာပဲ။

အဓိကအချက်က ၂၀၁၇ ဩဂုတ်မှာ မြန်မာစစ်တပ်က ရခိုင်မြောက်ပိုင်းမှာ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ "ရှင်းလင်းရေး" စစ်ဆင်ရေး။ အဲဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ အစုလိုက်သတ်ဖြတ်မှု၊ မုဒိမ်းမှု၊ ရွာပေါင်းများစွာ မီးရှို့ဖျက်ဆီးမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရိုဟင်ဂျာ ၇ သိန်းကျော် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ဘက် ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်။ ဂမ်ဘီယာဘက်က သေဆုံးသူ ၁ သောင်းလို့ တင်ပြတယ်။ မြန်မာဘက်ကတော့ အကြမ်းဖက်သမား ARSA (ရခိုင်ရိုဟင်ဂျာ ကယ်တင်ရေးတပ်မတော်) ရဲ့ ၂၀၁၇ ဩဂုတ် ၂၅ တိုက်ခိုက်မှုကို တုံ့ပြန်တဲ့ အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်းရေးသာ ဖြစ်တယ်လို့ ချေပတယ်။

အမှုလမ်းကြောင်း — ၂၀၂၀ ဇန်နဝါရီ ၂၃ မှာ ICJ က ယာယီအမိန့် (provisional measures) ကို တညီတညွတ်တည်း ချမှတ်တယ် — လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုကို တားဆီးရမယ်၊ သက်သေတွေ ထိန်းသိမ်းရမယ်ဆိုပြီး။ ၂၀၂၂ ဇူလိုင်မှာ မြန်မာရဲ့ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် ကန့်ကွက်ချက်ကို ပယ်ချတယ်။ ၂၀၂၆ ဇန်နဝါရီ ၁၂-၂၉ မှာ အမှုအနှစ်သာရ ကြားနာပွဲ ၃ ပတ်ကြာတယ်။ ကနေဒါ အပါအဝင် ၁၁ နိုင်ငံက အမှုမှာ ဝင်ရောက်ပါဝင်တယ်။ ဒါက ICJ သမိုင်းမှာ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုအမှုနဲ့ အနှစ်သာရ အမိန့်ချတာ တတိယအကြိမ်မြောက်ဖြစ်တယ်။

ဖြစ်နိုင်တဲ့ အမိန့် ၃ မျိုး

မနက်ဖန် အမိန့်မှာ အဓိက ဖြစ်နိုင်ခြေ ၃ မျိုးရှိတယ်။ တရားရုံးက စွဲချက်တစ်ခုချင်းစီကို သီးခြားဆုံးဖြတ်မယ်။

၁။ အပြစ်မရှိဘူး — တရားရုံးက မြန်မာဟာ သဘောတူစာချုပ်ကို မချိုးဖောက်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ရင် ဂမ်ဘီယာရဲ့ စွဲချက်တွေ ပယ်ချခံရမယ်။ လျော်ကြေးလည်း မရဘူး။ မြန်မာစစ်ကောင်စီကတော့ ဒါကို သူ့တို့အောင်ပွဲအဖြစ် ကြေညာမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီရလဒ်က "ရာဇဝတ်မှု မရှိခဲ့ဘူး" လို့ မဆိုလိုဘူး — လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုသာ မဟုတ်တာ၊ တခြား ရာဇဝတ်မှုတွေ (လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျူးလွန်တဲ့ ရာဇဝတ်မှု၊ စစ်ရာဇဝတ်မှု) ကတော့ သီးခြားရှိနေသေးတယ်။

၂။ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု ကျူးလွန်တယ် (အပြစ်ရှိတယ်) — ဒါက အပြင်းထန်ဆုံး အမိန့်ဖြစ်ပြီး သမိုင်းဝင်မယ်။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုကျူးလွန်တယ်လို့ ICJ က အခုထိ တစ်ခါမှ မဆုံးဖြတ်ဖူးဘူး။ ဒီအမိန့်ထွက်ရင် မြန်မာဟာ ပထမဆုံး နိုင်ငံဖြစ်မယ်။ ဒါကို သက်သေပြဖို့ တရားရုံးက "လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်လိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်" (genocidal intent) ကို တွေ့ရမယ် — ဒါက သက်သေပြဖို့ အခက်ဆုံးအပိုင်းပဲ။ အမိန့်ထွက်ရင် ဂမ်ဘီယာ တောင်းထားတဲ့ ကုစားမှု (reparations) တွေအကြောင်း တရားရုံးက ဆုံးဖြတ်ရမယ်။

၃။ တားဆီးဖို့ ပျက်ကွက်တယ် — နိုင်ငံကိုယ်တိုင် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု ကျူးလွန်တယ်လို့ မဆုံးဖြတ်ပေမဲ့၊ တားဆီးဖို့ တာဝန်ပျက်ကွက်တယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တာ။ ဒါက ဘော့စနီးယားအမှုမှာ ချခဲ့တဲ့ အမိန့်ပုံစံပဲ။ သဘောတူစာချုပ်ချိုးဖောက်မှုတော့ ဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အလေးချိန်နည်းတယ်။ လျော်ကြေးရဖို့လည်း ခဲယဉ်းတယ်။

ဘော့စနီးယားမှာ ဘယ်လိုအမိန့်ချခဲ့လဲ

ICJ က လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုအမှုမှာ အနှစ်သာရ အမိန့်ချခဲ့တာ သမိုင်းမှာ ၂ ကြိမ်ပဲ ရှိတယ်။ ပထမတစ်ကြိမ်က ဘော့စနီးယားအမှု (၂၀၀၇ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၆)။

အဲဒီအမှုမှာ တရားရုံးက ၁၉၉၅ ဇူလိုင် ဆရီဘရီနစ်ဇာ (Srebrenica) မှာ ဖြစ်ခဲ့တာဟာ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုဖြစ်တယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆားဗီးယားနိုင်ငံကိုယ်တိုင် ကျူးလွန်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် ပူးပေါင်းကျူးလွန်တာမဟုတ်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ ဆားဗီးယားကို အပြစ်ပေးခဲ့တာက ၂ ချက် — (၁) ဆရီဘရီနစ်ဇာ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုကို တားဆီးဖို့ ပျက်ကွက်တယ်၊ (၂) လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု တရားခံ ရက်ကိုမလာဒစ် (Ratko Mladić) ကို ယူဂိုဆလားဗီးယားဆိုင်ရာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရာဇဝတ်တရားရုံး (ICTY) သို့ လွှဲပြောင်းမပေးလို့ အပြစ်ပေးဖို့ တာဝန်ပျက်ကွက်တယ်။ ၁၉၉၃ ယာယီအမိန့်ကိုလည်း မလိုက်နာခဲ့ဘူး။

အရေးအကြီးဆုံးက လျော်ကြေးကိစ္စ — တရားရုံးက ဆားဗီးယားကို လျော်ကြေး တစ်ပြားမှ မပေးခိုင်းခဲ့ဘူး။ တရားရုံးရဲ့ အမိန့်ကြေညာချက်ကိုက လုံလောက်တဲ့ ကျေနပ်မှု (satisfaction) ဖြစ်တယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ ဆားဗီးယား တားဆီးခဲ့ရင်တောင် ဆရီဘရီနစ်ဇာ အဖြစ်အပျက် မဖြစ်ဘူးလို့ သက်သေမပြနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့။ ဒါကြောင့် မနက်ဖန် မြန်မာအမှုမှာ "တားဆီးဖို့ ပျက်ကွက်တယ်" အမိန့်ပဲ ထွက်ရင် လျော်ကြေးရဖို့ အလွန်ခဲယဉ်းမယ်ဆိုတာ ဘော့စနီးယားက သင်ခန်းစာပဲ။

အမေစု ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်ချေပတာလဲ

၂၀၁၉ ဒီဇင်ဘာမှာ အမေစုက နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံနဲ့ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအဖြစ် မြန်မာအဖွဲ့ကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ပြီး ICJ ရှေ့မှာ ကိုယ်တိုင်ချေပခဲ့တယ်။ သူ ချေပခဲ့တာက — ၂၀၁၇ စစ်ဆင်ရေးဟာ ARSA တိုက်ခိုက်မှုကို တုံ့ပြန်တဲ့ အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်းရေးသာ ဖြစ်တယ်၊ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်လိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး၊ ဂမ်ဘီယာရဲ့ တင်ပြချက်က ပုံအပြည့်အစုံ မဟုတ်၊ ပြစ်မှုတွေကို ပြည်တွင်းမှာပဲ စစ်ဆေးအရေးယူမယ် (ICOE က စစ်ရာဇဝတ်မှုတွေ ရှိတယ်လို့ တွေ့ပေမဲ့ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု ရည်ရွယ်ချက် မတွေ့ဘူးလို့ ဆိုတယ်) ဆိုတာတွေပဲ။

ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်သွားတာလဲ — သူကိုယ်တိုင်ပြောတာက နိုင်ငံအတွက် အမှန်တရားကို ရှင်းပြဖို့၊ ပြည်တွင်းတရားစီရင်ရေးကို ယုံကြည်လို့ဆိုတယ်။ လေ့လာသူတွေကတော့ သူက နိုင်ငံတကာမှာ အယုံကြည်ရဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လို့ မြန်မာဘက်က အကောင်းဆုံးကတ်ဖြစ်တယ်၊ ပြည်တွင်းမှာလည်း လူကြိုက်များတဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်တယ်လို့ သုံးသပ်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က သူမျှော်လင့်သလို မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ICJ က ၂၀၂၀ ဇန်နဝါရီ ၂၃ မှာ ယာယီအမိန့်ကို တညီတညွတ်တည်း ချခဲ့တယ်။ ၁၄ လအကြာ ၂၀၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၁ မှာ သူကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ စစ်တပ်ကပဲ သူ့ကို အာဏာသိမ်းဖမ်းဆီးခဲ့တယ်။

အပြစ်မရှိဘူးလို့ အမိန့်ချခဲ့ရင်တောင် တခြားအမှုတွေ ဘယ်လိုဆက်သွားမလဲ

ဒါက အရေးကြီးဆုံးအချက် — ICJ အမိန့်က ဘယ်လိုထွက်ထွက် တခြားအမှုတွေ ရပ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ICJ က နိုင်ငံတော်ရဲ့ တာဝန်ကိုသာ စစ်ဆေးတာ၊ တခြားအမှုတွေက လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းရဲ့ ရာဇဝတ်မှုကို စစ်ဆေးတာ၊ ရာဇဝတ်မှုအမျိုးအစားလည်း မတူဘူး။

ICC (အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရာဇဝတ်တရားရုံး) — ၂၀၂၄ နိုဝင်ဘာ ၂၇ မှာ ICC ရှေ့နေချုပ်က မင်းအောင်လှိုင်ကို ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ပေးဖို့ လျှောက်ထားတယ်။ စွဲချက်က လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုမဟုတ် — ရိုဟင်ဂျာတွေကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးမှုနဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု (လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျူးလွန်တဲ့ ရာဇဝတ်မှု)။ အဲဒီလျှောက်ထားချက်က အခုထိ ICC တရားသူကြီးတွေရှေ့မှာ ဆိုင်းငံ့နေတယ်။ ICJ က "လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု မဟုတ်" လို့ ဆုံးဖြတ်ရင်တောင် ICC အမှုက သူ့ဘာသာ ဆက်သွားမယ် — ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြည်နှင်ဒဏ်နဲ့ ညှဉ်းပန်းမှုဆိုတာ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုနဲ့ မတူတဲ့ သီးခြားရာဇဝတ်မှုဖြစ်လို့ပဲ။

အာဂျင်တီးနား အမှု — ၂၀၂၅ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၃ ရက် (အချို့သတင်းရင်းမြစ်များတွင် ၁၄ ရက်ဟု ဖော်ပြသည်) မှာ အာဂျင်တီးနား ဖက်ဒရယ်တရားရုံးက မင်းအောင်လှိုင်အပါအဝင် စစ်အရာရှိ ၂၅ ဦးကို လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျူးလွန်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေနဲ့ ဖမ်းဝရမ်း ထုတ်ခဲ့တယ်။ ဒါက universal jurisdiction (ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်) ဆိုတဲ့ အခြေခံမူအရ — အပြင်းထန်ဆုံး ရာဇဝတ်မှုတွေကို ဘယ်နိုင်ငံကမဆို တရားစွဲနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ မူ။ အမှုက အခုထိ စုံစမ်းစစ်ဆေးဆဲအဆင့်မှာ ရှိတယ်၊ တရားခွင်မရောက်သေးဘူး။ ICJ အမိန့်က ဒီအမှုကို ရပ်တန့်လို့ မရဘူး။

ပြောရရင် — ICJ က "အပြစ်မရှိ" လို့ ဆုံးဖြတ်ရင်တောင် "ရာဇဝတ်မှု မရှိခဲ့ဘူး" လို့ မဆိုလိုဘူး။ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု မဟုတ်တာနဲ့ ပြည်နှင်ဒဏ်၊ ညှဉ်းပန်းမှု၊ သတ်ဖြတ်မှုတွေဟာ ရာဇဝတ်မှု မဟုတ်တော့ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး။

ရိုဟင်ဂျာတွေ ချက်ချင်းပြန်ရမှာလား၊ လျော်ကြေးရမှာလား

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် — ချက်ချင်းတော့ မရဘူး။

ဂမ်ဘီယာ တောင်းထားတဲ့ ကုစားမှုတွေက အများကြီးပဲ — ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ပြန်လာခွင့်၊ မြေနဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပြန်ပေးရေး၊ မိသားစုတွေ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရေး၊ ကာယနဲ့ စိတ်ပိုင်း ကုသရေး၊ ပျောက်ဆုံးသူတွေကို ရှာဖွေရေး၊ သေဆုံးသူတွေကို ရိုဟင်ဂျာ ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း ပြန်လည်မြှုပ်နှံရေး၊ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုကနေ ကာကွယ်ရေး၊ ရိုဟင်ဂျာလို့ မိမိကိုယ်ကို သတ်မှတ်ခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေထိုင်လုပ်ကိုင်ခွင့်၊ ပြန်ပေးလို့ မရရင် လျော်ကြေးပေးရေး။ တရားရုံးက ဒါတွေကို အမိန့်ချနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အမိန့်နဲ့ လက်တွေ့က မတူဘူး —

  • အမိန့်ကို လိုက်နာဖို့က မြန်မာဘက်က လိုတယ်။ စစ်ကောင်စီက လိုက်နာဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ ၂၀၂၀ ယာယီအမိန့်ကိုတောင် လိုက်နာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။
  • ICJ မှာ အမိန့်ကို အတင်းအကျပ် လိုက်နာခိုင်းတဲ့ လက်နက်မရှိဘူး။ လုံခြုံရေးကောင်စီကနေသာ အရေးယူနိုင်တယ် — ဒါပေမဲ့ တရုတ်နဲ့ ရုရှားက ဗီတိုအာဏာ (veto) သုံးပြီး ပိတ်နိုင်တယ်။
  • ဘော့စနီးယားမှာလည်း လျော်ကြေး တစ်ပြားမှ မပေးခိုင်းခဲ့ဘူး။ မနက်ဖန် "တားဆီးဖို့ ပျက်ကွက်တယ်" အမိန့်ပဲ ထွက်ရင် လျော်ကြေးရဖို့ ပိုပြီး ခဲယဉ်းမယ်။
  • ရခိုင်မှာ အခုထိ တိုက်ပွဲတွေ ဆက်ဖြစ်နေတယ်။ ပြန်ဖို့ ဘေးကင်းတဲ့ အခြေအနေကိုက မရှိသေးဘူး။

ဒါပေမဲ့ အမိန့်က အရေးမပါဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး။ အမိန့်က သမိုင်းမှတ်တမ်းဖြစ်မယ်၊ ICC နဲ့ အာဂျင်တီးနားအမှုတွေအတွက် အားကောင်းတဲ့ သက်သေဖြစ်မယ်၊ နိုင်ငံတကာရဲ့ ဖိအားနဲ့ ဒဏ်ခတ်မှုတွေကို အားဖြည့်ပေးမယ်၊ မြန်မာနိုင်ငံရေး ပြောင်းလဲတဲ့အခါ ကုစားမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ အခြေခံဖြစ်မယ်။ တရားမျှတမှုက ချက်ချင်းမရောက်ပေမဲ့၊ အမိန့်က တရားမျှတမှုရဲ့ တံခါးကို ဖွင့်ပေးတာပဲ။

ကုလသမဂ္ဂ ဘာဆက်လုပ်မလဲ၊ နိုင်ငံကြီးတွေ ဘာလုပ်ကြမလဲ

ကုလသမဂ္ဂ — မြန်မာ အမိန့်ကို မလိုက်နာရင် ဂမ်ဘီယာက လုံခြုံရေးကောင်စီကို တိုင်ကြားနိုင်တယ်။ လုံခြုံရေးကောင်စီက အကြံပြုချက် ပေးနိုင်တယ်၊ အရေးယူမှု ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ် — ဒါပေမဲ့ တရုတ်နဲ့ ရုရှားရဲ့ ဗီတိုက ပိတ်ထားတယ်။ အထွေထွေညီလာခံ (UN General Assembly) ကတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချနိုင်တယ် — ချည်နှောင်မှု မရှိပေမဲ့ နိုင်ငံရေးအရ အလေးချိန်ရှိတယ်။ ကုလသမဂ္ဂ လူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ မဟာမင်းကြီးရုံး (OHCHR) နဲ့ မြန်မာဆိုင်ရာ လွတ်လပ်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးယန္တရား (IIMM) ကတော့ သက်သေစုဆောင်းမှုကို ဆက်လုပ်နေမယ် — ဒီသက်သေတွေက နောင်တရားခွင်တွေမှာ သုံးဖို့ပဲ။

အမေရိကန် — ၂၀၂၂ မတ်မှာ လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုလို့ တရားဝင် သတ်မှတ်ပြီးသား။ အပြစ်ရှိတယ် အမိန့်ထွက်ရင် ကြိုဆိုမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမေရိကန်ရဲ့ လက်ရှိ အစိုးရက ICJ ကိုယ်တိုင်ကို သံသယရှိတယ် — ICC တရားသူကြီးတွေကို အရင် ဒဏ်ခတ်ဖူးတယ်။ အမေရိကန်အစိုးရနဲ့ နီးစပ်တဲ့ မူဝါဒအဖွဲ့တစ်ခုက လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု အမိန့်ထွက်ရင် အမေရိကန်က ICJ တရားသူကြီးတွေကို ဒဏ်ခတ်နိုင်တယ်လို့တောင် ခန့်မှန်းထားတယ်။ အမိန့်ကို လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ဖိအားပေးမလား၊ ဒါမှမဟုတ် စကားနဲ့ပဲ ပြီးမလား ဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမယ်။

တရုတ်နဲ့ ရုရှား — မြန်မာစစ်ကောင်စီရဲ့ အဓိက ကာကွယ်သူတွေ။ လုံခြုံရေးကောင်စီမှာ အရေးယူမှု မှန်သမျှကို ဗီတိုနဲ့ ပိတ်မှာ သေချာသလောက်ပဲ။

ယူကေ၊ ပြင်သစ်၊ ကနေဒါ၊ EU — ဒီနိုင်ငံတွေက အမှုမှာ ဝင်ရောက်ပါဝင်ခဲ့တယ်။ ဒဏ်ခတ်မှုတွေ ရှိနေပြီးသား။ အမိန့်ထွက်ရင် ဒဏ်ခတ်မှု တိုးဖို့၊ မြန်မာအပေါ် ဖိအားတိုးဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် — ရိုဟင်ဂျာ ၁ သန်းနီးပါး လက်ခံနေရတဲ့ နိုင်ငံ။ ပြန်ပို့ရေး (repatriation) ကို အလိုချင်ဆုံး။ အပြစ်ရှိတယ် အမိန့်ထွက်ရင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ခိုင်မာတဲ့ လက်နက်တစ်ခု ရသွားမယ် — ဒါပေမဲ့ ပြန်ပို့ရေးက မြန်မာဘက်က သဘောတူမှ ဖြစ်မှာ။

အာဆီယံ — ၅-ချက် သဘောတူညီချက် (Five-Point Consensus) က အခုထိ အကောင်အထည်မပေါ်။ အမိန့်အပေါ် အာဆီယံက ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ရှားဖို့ မမျှော်လင့်သင့်ဘူး။

သုံးသပ်ချက် — ရခိုင်မှာ ဘယ်သူ အမြတ်ထွက်သလဲ

၂၀၁၇ ရှင်းလင်းရေးစစ်ဆင်ရေးကို လုပ်ခဲ့တာက စစ်တပ် — AA မဟုတ်ဘူး။ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်း လူသိန်းချီ မောင်းထုတ်ပြီး ရွာရာချီ မီးရှို့တဲ့အလုပ်က နိုင်ငံတော်စစ်တပ်တစ်ခုတည်းကပဲ လုပ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာဖြစ်တယ်။ ၂၀၁၇ တုန်းက AA က အင်အားနည်းသေးတယ်။ အခုလည်း နယ်မြေထိန်းထားပေမဲ့ အဲဒီအတိုင်းအတာနဲ့ မောင်းထုတ်ဖို့ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ၂၀၁၇ ဩဂုတ်လှိုင်းနဲ့ ထွက်ပြေးခဲ့သူ ၇ သိန်းခွဲလောက်၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်အစိုးရနဲ့ UNHCR တို့ရဲ့ ၂၀၂၆ အောက်တိုဘာ ၃၁ စာရင်းအရ စခန်းတွေမှာ ရိုဟင်ဂျာ ၁,၂၀၈,၀၁၈ ဦး ရှိနေတယ်။

ဒါကြောင့် ICJ အမှုက နိုင်ငံတော်ကို စွဲတာ — ၂၀၁၇ က လုပ်ခဲ့တာ စစ်တပ်၊ AA မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ၂၀၁၇ စစ်ဆင်ရေးကြောင့် ရခိုင်မြောက်ပိုင်းမှာ ရိုဟင်ဂျာ လူဦးရေ အများအပြား လျော့နည်းသွားတဲ့ အခြေအနေကို AA က အမွေဆက်ခံလိုက်ရတယ် — အခု AA ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ နယ်မြေမှာ ပြန်လာရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးရင် ဒီအချက်က ထည့်တွက်ရမဲ့အချက်ဖြစ်တယ်။ ပြန်လာခွင့်က ရိုဟင်ဂျာတွေရဲ့ အခွင့်အရေး — ဘယ်သူ နယ်မြေထိန်းထားထား ဒီအခွင့်အရေး မပျက်ဘူး၊ မေးခွန်းက အခြေအနေနဲ့ အာမခံချက်ပဲ။

ရင်းမြစ်များ

မျှဝေရန် — Facebook · X · Telegram ·

မှတ်ချက်များ

Post a Comment